Каква вредност Бог им дава на човечките работи?
Сите го гледаме Бога преку чиовечки очи.
- Му го анализираме карактерот според нашиот.
- Претпоставуваме како суди според нашата мерка.
- Нагаѓаме што сака според нашите желби.
Но сме пробале ли некогаш да се видиме себеси преку Божјите очи?
- Да го анализираме нашиот карактер според Божјиот?
- Да си судиме на себеси според Божјата мерка?
- Да се прашаме дали ние го сакаме она што Бог го сака?
Ајде да смениме перспектива, и да видиме што Божјиот Збор вели за човекот — и да заборавиме за момент што човекот вели за Бога.
- Јаков 4:4 — “Прељубници и прељубнички, не знаете ли дека пријателството со светот е непријателство со Бога?
⁴ затоа, кој сака да биде пријател со светот, станува непријател на Бога.”
Да го следиш светот = да се оддалечиш од Бог.
- Излез 20:25 — “А ако ми направиш жртвеник од камен, не го гради од издлабени камења;
²⁵ зашто ако ја кренеш својата алатка врз него, го осквернуваш.”
Ова значи: човечката интервенција (алатка, обработка) го расипува она што Бог сака да биде чисто и едноставно — без човечко додавање. Бог не сака човечки додатоци во она што е Негово.
- Лука 16:15 — “И им рече: вие сте тие што се оправдувате пред луѓето; но Бог ги знае вашите срца;
¹⁵ зашто она што е високо ценето меѓу луѓето, е одвратност пред Бога.”
Она што луѓето го ценат, Бог го забранува.
- Исаија 64:6 — “Но сите сме како нечисто нешто, и сите наши праведности се како валкани крпи;
⁶ сите венеме како лист, и нашите беззаконија, како ветер, нè однесуваат.”
„праведности“ = сите човечки обиди да се биде добар без Бога. Човечката „добрина“ без Бога нема вредност. Прострувањето на гревовите наши не прави добри. А кој не бара прошка секој ден за својата неизбежна грешност не е добар. Не смее да се живее комотно со својата грешност — туку со мразање и одвратување. Треба да сме будни за своите гревови — јасно и дефинирано треба да изјавиме пред Бога што грешиме, каде грешиме, како грешиме, кога грешиме, барајќи трпение и сила да не го повторуваме истото.
- Марко 7:7–9 — “Но напразно ме почитуваат, учејќи како учења човечки заповеди.
⁸ Оставајќи ја Божјата заповед, се држите до човечката традиција, како миење на садови и чаши; и многу други такви работи правите.
⁹ И им рече: убаво ја отфрлате Божјата заповед, за да ја зачувате својата традиција.”
Во светот говечките правила го истиснуваат и заменуваат Божјиот закон.
Човечките традиции многу често се на штета на зеконот Божји и го омалуважуваат. Кој што е решен да следи човечки традиции свесно или несвесно плука на Божјите закони. Таквиот ќе се спаси само кога ќе се оттргне од тој пат. Човечките традиции не можат да го заменат Божјиот Закон — тие само го прекршуваат.
- Исаија 55:8–9 — “Зашто Моите мисли не се ваши мисли, ниту вашите патишта се Мои патишта, вели Господ.
⁹ Зашто како што небесата се повисоки од земјата, така Моите патишта се повисоки од вашите патишта, и Моите мисли од вашите мисли.”
Божјиот начин на размислување е многу повисок од човечкиот. И човекот не треба да се понесува со својата логика, туку треба да се потчина на Божјиот Збор дури и кога тотално се спротиви со неговите верувања и мислења.
- Изреки 14:12 — “Има пат што му се чини на човекот прав,
¹² но крајот му е смрт.”
Она што изгледа правилно може да води во пропаст.
- Изреки 16:2 — “Сите патишта на човекот му изгледаат чисти во неговите очи;
² но Господ ги испитува духовите.”
Човекот се оправдува себеси, но Бог ја гледа вистината.
- Изреки 21:2 — “Секој пат на човекот е прав во неговите очи;
² но Господ ги испитува срцата.”
Бог гледа подлабоко од нашето мислење за себе.
- Еремија 10:23 — “О Господи, знам дека патот на човекот не е во него;
²³ не е во човекот што оди да ги управува своите чекори.”
Човекот сам не знае како правилно да го води својот живот.
- 1 Самоил 16:7 — “Но Господ му рече на Самуил: не гледај на неговиот изглед, ниту на висината на неговиот раст, зашто Јас го отфрлив;
⁷ зашто Господ не гледа како што гледа човекот; човекот гледа на надворешниот изглед, а Господ гледа на срцето.” - 1 Коринтјани 3:19 — “Зашто мудроста на овој свет е лудост пред Бога.
¹⁹ Зашто е напишано: Тој ги фаќа мудрите во нивната сопствена лукавост.”
Она што светот го смета за мудро, Бог го гледа како заблуда и лукав обид да се избегне вистината.
- 1 Коринтјани 1:25 — “Зашто Божјата ‘лудост’ е помудра од луѓето;
²⁵ и Божјата ‘слабост’ е посилна од луѓето.”
Овде „лудост“ и „слабост“ не значат дека Бог е таков, туку дека она што луѓето го сметаат за лудо или слабо кај Бога, е всушност повисоко од нивната најголема мудрост и сила.
Со други зборови: дури и она што луѓето го потценуваат кај Бога е над нив.
- Колосјани 2:8 — “Пазете да не ве зароби некој преку философија и празна измама, според човечка традиција, според основните начела на светот, а не според Христос.”
Човечките идеи можат да те оддалечат од Христос.
„зароби“ = да ве оддалечи од вистината и да ве стави под влијание на човечки идеи наместо Божји.
- Матеј 15:8–9 — “Овој народ Ми се приближува со устата и Ме почитува со усните, но нивното срце е далеку од Мене.
⁹ Но напразно Ме почитуваат, учејќи како учења човечки заповеди.”
Може да изгледаш побожен и предаден на Бога, а срцето да е далеку од Богa. Не секој што изгледа посветен на Божјото дело ќе биде спасен. Туку оној што со цело срце, цела душа, цело тело и цел разум се труди да му угоди на Бога, дури и кога навидум изгледа спротивно.
- Исаија 29:13 — “Затоа Господ рече: овој народ Ми се приближува со устата и со усните Ме почитува, но срцето му е далеку од Мене,
¹³ и нивниот страв од Мене е научен според човечки правила:”
Религија научена од луѓе не е вистинска врска со Бога. Вистинска врска со Бога е религија која го врши Божјиот Збор, онаков каков што Бог Лично го дал.
Човекот го заматува Божјиот Збор за да не е очигледен и да не мора да го врши како таков.
- Римјани 8:7 — “Зашто телесниот ум е непријателство против Бога;
⁷ зашто не му се покорува на Божјиот закон, ниту пак може.”
Природниот човек се спротивставува на Бог. И оној кој се води според својата природа и врши она што му доаѓа природно, не оди по Божјиот пат, по кој малкумина одат, туку по широкиот пат на мнозинството грешници.
- Галатјани 1:10 — “Зашто сега луѓето ли ги убедувам, или Бога? или барам да им угодам на луѓето?
¹⁰ зашто ако уште им угодував на луѓето, не би бил слуга на Христос.”
Не можеш истовремено да им угодуваш на луѓето и на Бог.
Ако не штрчиш во светот, ќе штрчиш на небото, во очита на ангелите ќе бидеш срам и ќе бидеш трн во Божјото око — трн кој, ако не се промени, ќе биде отстранет од Божјиот поглед. Не можеш на двајца господари да служиш без да го замразиш едниот.
- Јован 12:43 — “Зашто ја засакаа славата од луѓето повеќе отколку славата од Бога.”
Луѓето често го избираат мислењето на другите наместо Бога.
- Псалми 118:8 — “Подобро е да се има доверба во Господ
⁸ отколку да се има доверба во човек.”
Бог е посигурен од секој човек — и од сите луѓе заедно. Тоа што човечката заедница тврди цврсто, за Бога е расклатено како куќа изградена на темели од чечкалици.
- Псалми 146:3 — “Не се потпирајте на кнезови, ниту на син на човек,
³ во кого нема спасение.”
„син на човек“ = обичен човек — никој човек не може да донесе вистинско спасение. Ниту еден човек нема моќ да спаси. Ни најголемите луѓе во светот не можат да го избават човекот.
- Еремија 17:5 — “Вака вели Господ: проклет е човекот што се потпира на човек, и го прави телото своја сила,
⁵ и чие срце се оддалечува од Господ.”
Потпирањето на луѓе и на човечка сила наместо на Бога и Божјата сола те оддалечува од Бога.
- Римјани 12:2 — “И не се приспособувајте на овој свет,
² туку преобразувајте се преку обновување на вашиот ум, за да можете да разликувате што е добра, прифатлива и совршена волја Божја.”
Не следи го светот — промени го умот според Бога.
- Јов 5:12–13 — “Тој ги осуетува замислите на лукавите, така што нивните раце не можат да го извршат своето дело.
¹³ Тој ги фаќа мудрите во нивната сопствена лукавост; и советот на изопачените се руши.”
Бог ја руши човечката лукавост и планови.
Затоа не правете ништо од она кое произлегло од лукавството на луѓето за да не ве сруши заедно со него.
- Исаија 5:21 — “Тешко на оние што се мудри во своите очи,
²¹ и разумни во својата сопствена проценка!”
Да мислиш дека твојот суд е праведен е стапица. Да мислиш дека можеш да добро да просудиш ситуација сам по себе е опасно по живот.
Не се потпирај на своите очи.
Ниту на своите уши.
Барај ја вистината која е од Бога.
- Изреки 3:5–7 — “Верувај во Господ со сето свое срце; и не се потпирај на своето сопствено разбирање.
⁶ Во сите свои патишта признај Го, и Тој ќе ги исправи твоите патеки.
⁷ Не биди мудар во своите очи; бој се од Господ и отстапи од злото.”
Не се потпирај на себеси, на твоето искуство, на твојата логика, ниту на твоите верувања — довери се на Бога. Дозволу Му Нему, Он да ти ги води патиштата. Треба да Му дозволиш — да се препуштиш на Неговото водство. Не е доволно да го бараш, а да не си отворен да се препуштиш и потчинеш.
- Изреки 12:15 — “Патот на безумниот е прав во неговите очи; но оној што слуша совет е мудар.”
Да мислиш дека си секогаш во право е знак на глупост.
- Исаија 53:6 — “Сите ние како овци се заблудивме; секој се сврти по својот пат; и Господ го положи врз Него (Исус), беззаконието на сите нас.”
Секој човек оди по свој пат и се губи без Богa. Не треба да се помируваме со своите патишта, туку треба да сме желни да ги напуштиме за да одиме на Божјиот пат.
- Судии 21:25 — “Во тие денови немаше цар во Израел; секој правеше што му беше право во неговите очи.”
Кога нема Божјо водство, секој прави според својата праведност.
И кога секој прави според својата праведност, нема Божјо водство.
Човечката праведност е криминал за Бога.
- Псалми 1:1 — “Блажен е човекот кој не оди по советот на безбожните, ниту стои на патот на грешниците, ниту седи во седиштето на потсмевачите.”
Не следи лоши влијанија ако сакаш благослов.
Просуди кое влијание е од Бога кое влијание не е од Бога, и следи го тоа кое е од Бога — а она кое не е од Бога, е од лукавиот, и отфрли го тоа.
Не викај „Многу малку му служам на ѓаволот — повеќето Му служам на Бога.“
Зошти Исус изјавил: „Јас немам НИШТО заедничко со ѓаволот.“
- Јован 14:30 — „Нема веќе многу да зборувам со вас, зашто доаѓа кнезот на овој свет, и тој во Мене нема ништо.“
- Изреки 19:21 — “Многу замисли има во срцето на човекот; но советот на Господ — тој ќе остане.”
Човечките планови и намери се менуваат, Божјиот план стои и ќе се оствари.
- Исаија 30:1 — “Тешко на бунтовните деца, вели Господ, кои земаат совет, но не од Мене; и се покриваат со покривка, но не од Мојот Дух, за да додаваат грев на грев:”
„се покриваат со покривка“ = прават свои планови и заштити, но без Богa — самостојно, по човечка логика.
Да носиш одлуки без Бога води во поголем грев.
- Лука 7:30 — “Но фарисеите и закониците го отфрлија Божјиот совет за себе, не крштевајќи се од него.”
Луѓето можат свесно да го одбијат Божјиот план. И уште можат таа свесност да си ја оправдаат со својата логика и со својата измислена праведност, и на крај да се убедат дека тоа е од Бога.
- Матеј 23:5 — “Но сите свои дела ги прават за да ги видат луѓето: ги прават широки своите филактерии и ги продолжуваат ресите на своите облеки,”
Ова значи: религиозност за изглед, не за вистинска врска со Бог.
Правење добро за изглед не е вистинска побожност. Доброто се прави од љубов кон другите и љубов кон Бога.
- Матеј 6:1 — “Пазете да не ги правите своите милостиња пред луѓето, за да ве видат; инаку немате награда од вашиот Отец, Кој е на небесата.”
Ако правиш добро за луѓе да те видат, губиш Божја награда. Ама ако не правиш добро за луѓето да не те видат правиш зло. Не треба да се криеме во доброто, туку не треба да се фалиме со тоа. А доброто се прави насекаде — и јавно и приватно; и сите кога гледаат и никој кога не гледа. Зошто доброто е внатре во нас, и тоа не бира според околностите, туку според Божјиот карактер.
- Тит 1:16 — “Тие тврдат дека Го познаваат Бога; но со делата Го негираат, бидејќи се одвратни, непослушни и неспособни за секое добро дело.”
Може да зборуваш за Бог, а со животот да Го негираш. Може да исповедуваш вера и љубов за Бога, а да не чекориш заедно со Него.
- Псалми 106:39 — “Така се осквернија со своите дела, и блудствуваа со своите сопствени измисли.”
Човечките измисли можат да те оддалечат од Бога.
Сопствените мисли можат да го извртат Божјиот Збор.
- Проповедник 7:29 — “Еве, само ова го најдов: дека Бог го создаде човекот прав, но тие бараа многу измисли.”
Бог го создал човекот исправен, но човекот се сам расипал.
Експериментирал надвор од Божјиот пат.
Сам одбрал — без причина.
Не зошто не бил задоволен.
Не зошто не можел да не згреши — на човекот му била дадена совршена слобода да може да остане целосно прав и да може целосно да закриви од патот.
Оваа слобода не е маана — туку е извор на животот. Елемент без кој не може да се живее во радост и да се опстане во љубов. И оваа слобода повикува на ЛИЧНА ОДГОВОРНОСТ. И секој сам е одговорен за тоа. Адам згрешил на своја одговорност — Бог сепак не го уништил, туку му дал втора шанса. Ако во втората шанса Адам УШТЕ ЕДНАШ го избере гревот — тогаш тоа е негова одговорност, не не Бога. И сам ќе си плати.
Затоа сите ние сме самите одговорни за гревот наш. Бог ни дава шанса и поуки и совети да се освестиме за да не грешиме за да не умреме. Но изборот не ни го наметнува. Туку ние автономно избираме што ќе одлучиме. Господ може да нѐ искара — да нѐ поучува, да нѐ казнува. Но кога Бог би одлучил за нас, тоа не би било слободна волја.
Затоа слободната волја носи со себе лична одговорност.
- Изреки 29:23 — “Гордоста на човекот ќе го понижи; но смирениот по дух ќе добие чест.”
Кој го величи човечкото го омаливажува Божјото
- Даниел 4:30-31 — “Царот проговори и рече: не е ли ова големиот Вавилон, што јас го изградив за дом на царството, со силата на мојата моќ и за слава на моето величество?
³¹ Додека зборот беше уште во устата на царот, дојде глас од небото: царе Навуходоносоре, ти се кажува: царството се одзема од тебе.”
Ова покажува: човечката гордост директно се спротивставува на Бог.
- Лука 14:11 — “Зашто секој што се возвишува ќе биде понижен; а кој се понизува ќе биде возвишен.”
Бог ги понижува оние кои се држат за нивната човечност, а ги возвишува оние кои го сметаат човечкото за смет, увеличаувајќи го Божјото.
- Исаија 29:14 — “Затоа, еве, Јас повторно ќе направам чудо меѓу овој народ — чудо и восхит; и мудроста на нивните мудреци ќе пропадне, и разумот на нивните разумни ќе се сокрие.”
Божјата работа ги поништува човечките достигнувања и мудрувања.
- Еремија 9:23-24 — “Вака вели Господ: нека не се фали мудриот со својата мудрост, ниту силниот да се фали со својата сила, ниту богатиот да се фали со своето богатство;
²⁴ туку оној што се фали, нека се фали со ова: дека Ме разбира и Ме познава Мене, дека Јас сум Господ, Кој врши милост, суд и правда на земјата; зашто во тоа имам задоволство, вели Господ.”
Вистинската вредност е да Го познаваш Бога, не да имаш човечки способности.
- Псалми 39:5 — “Еве, моите денови си ги направил како педа; и мојот век е како ништо пред Тебе; навистина, секој човек, дури и во својата најдобра состојба, е целосна суета.”
„суета“ = нешто празно, минливо, без вистинска тежина пред Бога. Човечкиот живот е краток и нема вредност без Бога.
- Псалми 62:9 — “Навистина, луѓето од низок ранг се суета, а луѓето од висок ранг се лага; кога се ставаат на вага, сите заедно се полесни од суета.”
Сите луѓе, без разлика на статус, се несигурна основа и вечна празнина. Во ниеден човек нема вредност на која можеме да се потпреме.
- Изреки 3:5-6 — “Верувај во Господ со сето свое срце; и не се потпирај на своето сопствено разбирање.
⁶ Во сите свои патишта признај Го, и Тој ќе ги исправи твоите патеки.”
Бог треба да те води, не твоето разбирање. А Бог те води само кога во секоја одлука бараш да ја вршиш Неговата волја, и цврсто се држиш за Неговиот Збор во секое твое дело.
- Исаија 2:22 — “Оставете се од човекот, чиј здив е во неговите ноздри; зашто во што може да се смета?”
Ова значи: човекот е слаб, ограничен и привремен — не е сигурна основа за доверба.
- Псалми 118:8-9 — “Подобро е да се има доверба во Господ отколку да се има доверба во човек.
⁹ Подобро е да се има доверба во Господ отколку да се има доверба во кнезови.”
Бог е посигурен од било кој човек или власт. Верата во Бога не треба да ти зависи од власта на човекот, зошто Бог е поголем.
- Исаија 31:1 — “Тешко на оние што одат во Египет за помош; се потпираат на коњи и имаат доверба во коли, затоа што се многу, и во коњаници, затоа што се силни; но не гледаат кон Светецот Израелов, ниту Го бараат Господ!”
„Египет“ симболизира човечка сила и решенија наместо доверба во Бога. Да се потпираш на човечка сила наместо на Бога е грешка.
- Осија 10:13 — “Вие оравте зло, пожнеавте беззаконие; јадевте плод од лаги; затоа што се потпираше на својот пат, на множеството свои силни луѓе.”
Доверба во себе и во луѓе води во измама.
- Матеј 23:27-28 — “Тешко вам, книжници и фарисеи, лицемери! зашто сте како варосани гробови, кои однадвор изгледаат убаво, но внатре се полни со коски од мртви луѓе и со секаква нечистотија.
²⁸ Така и вие однадвор им изгледате праведни на луѓето, но внатре сте полни со лицемерие и беззаконие.”
Надворешната побожност може да крие внатрешна расипаност.
- Лука 18:9-14 — “И ја кажа оваа парабола на некои што се потпираа на себе дека се праведни и ги презираа другите:
¹⁰ Двајца луѓе отидоа во храмот да се молат; едниот фарисеј, а другиот цариник.
¹¹ Фарисејот стоеше и се молеше вака во себе: Боже, Ти благодарам што не сум како другите луѓе — грабачи, неправедни, прељубници, или како овој цариник.
¹² Постам двапати во неделата, давам десеток од сè што имам.
¹³ А цариникот, стоејќи подалеку, не сакаше ни очите да ги подигне кон небото, туку се удираше во градите и велеше: Боже, биди милостив кон мене, грешник.
¹⁴ Ви велам: овој си отиде дома оправдан, повеќе отколку другиот; зашто секој што се возвишува ќе биде понижен, а кој се понизува ќе биде возвишен.”
Контраст: човечка самоправедност наспроти вистинско покајание пред Богa: самоправедноста те оттурнува од Богa, понизноста те оправдува. Кога се споредува човекот со другите, се прави праведен, зошто наоѓа полоши од него; но вистински праведен е оној кој се споредува со Бога и сфаќа дека е целосно злобен — па паѓа на колена, се удира по гради, и бара прошка.
- 2 Цареви 17:15 — “И ги отфрлија Неговите закони и Неговиот завет што го направи со нивните татковци, и Неговите сведоштва со кои ги предупредуваше; и тргнаа по суета и станаа суетни, и отидоа по народите што беа околу нив, за кои Господ им беше заповедал да не прават како нив.”
Луѓето кои следеа луѓе наместо Бога отидоа во празнина. Сите ове правеа како што прават народите околку нив низ целиот свет. И со тоа станаа како нив. А Господ им викаше да бидат РАЗЛИЧНИ. Да штрчат од светот.
- Езекиел 33:31 — “И доаѓаат кај тебе како што доаѓа народот, и седат пред тебе како Мој народ, и ги слушаат твоите зборови, но не ги вршат; зашто со устата покажуваат многу љубов, но нивното срце оди по нивната корист.”
Надворешно слушање и зборување ≠ вистинска послушност.
Во слушање без послушување нема вредност. Кога човекот го слуша Божјиот Збор а не го врши, тој го одбира гревот. А кој го обира гревот, го одбира Сатаната наместо Бога.
- 2 Коринтјани 10:12 — “Зашто не се осмелуваме да се вброиме или да се споредуваме со некои што сами себе се пофалуваат; но тие, мерејќи се со себе и споредувајќи се меѓу себе, не се мудри.”
Да се мериш со луѓе наместо со Бог е заблуда.
Тоа дава лажно чувство на праведност додека вистината нѐ осудува за виновни и злобни.
- Исаија 65:5 — “Кои велат: стој си настрана, не ми се приближувај; зашто сум посвет од тебе. Тие се чад во Мојот нос, оган што гори цел ден.”
Самоправедноста е одвратна пред Бога.
Оној кој во своите очи е праведен е гнасен во Божјите.
Оној кој вика дека е чист за себеси, е чад на смердеа под Божјиот нос.
- Римјани 10:3 — “Зашто тие, не знаејќи ја Божјата праведност и барајќи да ја воспостават својата сопствена праведност, не се покорија на Божјата праведност.”
Обидот да си „праведен сам“ те оддалечува од Божјата праведност.
- Еремија 17:9 — “Срцето човечко е измамливо повеќе од сè и очајно расипано; кој може да го познае?”
Не можеш слепо да му веруваш на своето срце а да не паднеш во пеколот.
- 2 Тимотеј 3:5 — “Имаат облик на побожност, но ја одрекуваат нејзината сила; од таквите одврати се.”
„облик“ = надворешна религија без вистинска промена во срцето. Имаат надворешна шминка, немаат надворешни дела.
- 1 Јован 2:15–17 — “Не го љубете светот, ниту работите што се во светот. Ако некој го љуби светот, љубовта на Отецот не е во него.
¹⁶ Зашто сè што е во светот — желбата на телото, желбата на очите и гордоста на животот — не е од Отецот, туку од светот.
¹⁷ И светот поминува, и неговата желба; но оној што ја врши Божјата волја останува засекогаш.”
Светот е спротивен на Бога и е минлив. И кој се држи за световното ќе помина како светот, и нема никаква меморија да остане за него.
- Јован 15:18–19 — “Ако светот ве мрази, знајте дека Мене Ме намрази пред вас.
¹⁹ Ако бевте од светот, светот ќе го љубеше своето; но затоа што не сте од светот, туку Јас ве избрав од светот, затоа светот ве мрази.”
Ако си со Христос, светот ќе биде против тебе. И ти ќе си против светот. Ќе живееш во светот, но нема да припаѓаш таму. Ќе бидеш во светот, но како придојден — некој кој едвај чека да си оди дома, онаму каде што припаѓа; на небото, каде што е Бог и Христос.
- Јован 17:14–16 — “Јас им го дадов Твоето слово; и светот ги замрази, затоа што не се од светот, како што ни Јас не сум од светот.
¹⁵ Не се молам да ги земеш од светот, туку да ги запазиш од злото.
¹⁶ Тие не се од светот, како што ни Јас не сум од светот.”
Верниците живеат во светот, но не му припаѓаат на светот. И светот не е мерка за нив и нивниот живот — туку небото е.
- Матеј 6:24 — “Никој не може да им служи на двајца господари; зашто или едниот ќе го мрази, а другиот ќе го љуби; или ќе се прилепи кон едниот, а другиот ќе го презре. Не можете да Му служите на Бог и на мамон.”
„мамон“ = материјални работи, богатство како господар.
Мора да избереш кој те управува — Бог или материјалното.
- Јован 8:23 — “И им рече: вие сте одоздола; Јас сум одозгора: вие сте од овој свет; Јас не сум од овој свет.”
Христос и светот се од различни извори.
Христијанинот не е од светот. Не извира од светот. И не се движи како светот.
- Филипјани 3:19–20 — “Чиј крај е погибел, чиј бог им е стомакот, и чија слава е во нивниот срам, кои мислат на земни работи.
²⁰ А нашето живеалиште е на небесата; од каде што го очекуваме и Спасителот, Господ Исус Христос:”
Контраст: земно размислување наспроти небесен идентитет.
Верникот живее за небото, не за земното.
Земниот човек живее да си го нахрани стомакот, и се гордее со она што му го опишува срамот негов. А небесниот човек се гордее со Христос, и храна му е Зборот Божји — од тоа живее и од тоа преживува, верувајќи дека Бог ќе си ги оствари ветувањата.
- 2 Коринтјани 10:3–5 — “Зашто, иако живееме во телото, не војуваме по телото;
⁴ (зашто оружјата на нашата војна не се телесни, туку се силни преку Бога за рушење на тврдини;)
⁵ уривајќи замисли и секоја височина што се издигнува против познавањето на Бога, и заробувајќи ја секоја мисла во послушност на Христос;”
Светот духовно ги заслепува луѓето.
Ова значи: борбата не е физичка, туку духовна — против мисли, идеи и гордост што се спротивставуваат на Бога; затоа победата доаѓа само преку Него. Нема да победи оној кој не го бара Бога во секој дел од животот. Не постои физичка стратегија која може да ни обезбеди опстанок — освен една, да го инвестираме нашето богатство за напредок на Божјото дело.
Ова е борба против сите световни работи кои ја омаловажуваат Божјата големина и светост.
Притисокот е голем колку што е светот голем — но ако Христос живее во нас, ние ќе победиме, зошто Христос го победи светот,
- Јован 16:33 — “Ова ви го зборував за да имате мир во Мене. Во светот ќе имате неволја; но бидете храбри: Јас го победив светот.”
Христос не ветува лесен живот, туку мир во Него — затоа што Тој веќе ја победил силата на светот. Бидејќи Христос ја победил силата на светот ти можеш да имаш мир и храброст.
- 1 Јован 5:4–5 — “Зашто сè што е родено од Бога го победува светот; и ова е победата што го победила светот — нашата вера.
⁵ Кој е тој што го победува светот, ако не оној што верува дека Исус е Син Божји?”
Победата над светот доаѓа преку вера во Христос.
- Римјани 8:37 — “Но во сето ова сме повеќе од победници преку Оној што нè возљуби.”
Во Христос не само што победуваме, туку надмоќно победуваме. Но за да побпедиме, треба прво целосно да ја примиме Неговата љубов и да ја вселиме во нас. Треба да Му веруваме. Ако не Му веруваме целосно, не можеме да го победиме светот
- 2 Коринтјани 4:4 — “Во кои богот на овој свет им ги заслепил умовите на неверниците, за да не им засветли светлината на славното евангелие на Христос, Кој е образ на Бога.”
„богот на овој свет“ = Сатаната, кој влијае врз мислењето на луѓето, ги засплепил умовите на сите оние кои се колебат во верата или целосно не веруваат.
- Римјани 1:22–25 — “Тврдејќи дека се мудри, станаа безумни,
²³ и ја заменија славата на нераспадливиот Бог со образ сличен на распадлив човек, и на птици, и на четириножни животни, и на влечуги.
²⁴ Затоа Бог ги предаде на нечистота, преку желбите на нивните срца, за да ги обесчестуваат своите тела меѓу себе:
²⁵ кои ја заменија вистината Божја со лага, и го обожаваа и му служеа на созданието повеќе отколку на Создателот, Кој е благословен засекогаш. Амин.”
Кога човекот ја отфрла Божјата вистина додека Бог Му ја открива, тој ја заменува со лага. Кога човекот се оддалечува од Бога, тој побудалува. И лудото му изгледа мурдо, и мудрото му изгледа лудо.
- 1 Коринтјани 2:14 — “Но природниот човек не ги прима работите на Божјиот Дух; зашто тие се лудост за него; ниту може да ги познае, бидејќи тие духовно се расудуваат.”
Без Божјиот Дух, човекот не ја разбира вистината.
- 2 Тимотеј 3:2–4 — “Зашто луѓето ќе бидат љубители на себе, среброљупци, фалбаџии, горделиви, богохулници, непослушни на родителите, неблагодарни, несвети,
³ без природна љубов, непримирливи, клеветници, невоздржани, сурови, мразители на доброто,
⁴ предавници, нагли, надуени, љубители на наслади повеќе отколку љубители на Бога;”
Последните времиња се обележани со љубов кон себе наместо кон Бога. Љубов кон она што е човечко наместо љубов кон она што е Божјо.
Значи ова р војна помеѓу човечкото и Божјото; помеѓу светот и Христос; помеѓу лагата и вистината. И Сатаната е оној кој се бори за нас убедувајќи нѐ со лаги да го одбереме светот, човечкото и лагата — и со тоа да веруваме дека ние всушност сме го одбрале разумот и вистината. Но затоа Бог нѐ предупредува преку мудриот Соломон:
- Изреки 14:12 — “Има пат што му се чини на човекот прав,
¹² но крајот му е оној на смртта.”
Малите и Големите Гревови
Има мали и големи гревови — и има мали и големи добрини.
Дали е вистински добар оној кој ги одбегнува малите добрини?
Дали е добар оној кој помага на илјадници да имаат покрив над главите а одминува еден скитник кој проси за леб без загриженост во срцето?
Можеби таквиот за себеси ќе си каже дека е добар, и дека штом помогнал на илјадници, едно одминување ништо не значи — но таквиот акт за Бога е трн во окото Негово, зошто секоја душа човечка е од неизмерно значење во очита на Бога — Неговиот Син ќе отидеше на крст доколку тој одминат човек бил единствениот човек на светот. А ние сме го одминале единствениот за кој Исус би умрел.
Дали е вистински добар оној кој прави мали зла?
И дали оној кој не го вреднува малото зло како вистинско зло се прашува што Бог мисли за таквото зло?
Дали таквиот знае што Бог мисли, или претпоставува?
Дали таквиот е свесен дека вера кон Божјиот Збор е светост а претпоставка за Божјиот Збор е грев?
Да претпоставиме што Бог сака и што Бог кажал е исто како да се ставаме на Негово место, правејќи се самите ние богови.
А служба Христова е кога ние се потчинуваме за Зборот Божји, онака како што Бог го кажал, без да вадиме од него и без да додаваме на него.
Ова го вели Божјиот Збор, а оној кој сака да го извртува, нека го извртува — но Бог него ќе го изврти кога ќе дојде во Својата слава. А до тогаш, нека си мисли таквиот дека е прав.
- Лука 16:10 — “Кој е верен во најмалото, верен е и во многу; а кој е неправеден во најмалото, неправеден е и во многу.”
Начинот како постапуваш во малото покажува што ќе правиш и во големото.
- Јаков 2:10 — “Зашто кој ќе го одржи целиот закон, а се сопне во едно, станува виновен за сè.”
И „мал“ грев не е мал — го крши целиот закон.
- Галатјани 5:9 — “Малку квас го заквасува целото тесто.”
Мал компромис се шири и влијае на сè. Ракот почнува со мало зафаќање на ткивото — и после се шири низ целото ткиво, ако не се искорени целосно. Ако се остави неотстранет, тој сигурно ќе победи дури и кога заразениот не знае за него дека воопшто постои.
- Римјани 6:16 — “Не знаете ли дека кому му се предавате како слуги за послушност, негови сте слуги — на кого му се покорувате; било на грев за смрт, било на послушност за праведност?”
Секое попуштање на гревот те прави негов слуга.
- Римјани 6:19 — “…зашто како што ги предававте своите членови како слуги на нечистота и на беззаконие за беззаконие, така сега предајте ги своите членови како слуги на праведност за светост.”
Како што ги предававте порано од грев на грев, сега предајте ги од добро на добро. Гревот расте: води од едно беззаконие во друго. Не оставајте неотстранет грев ако знаете дека е присутен — колку и малечок да ви се чини. Знајте дека секој грев е гнасотија за Бога. А најмалиот грев е најопасез бидејќи никој не го признава дека е грев и не се труди да го отстрани. Тоа е како пукнатина во кофа која држи вода — мала пукнатина нема да остави ниту капка вода во неа, иако кофата било првично полна. Секое дупче, секој расцеп, секое оштетување треба да се санира, за да не дојде до проток.
Ако знаете да ги санирате вашите коли и за најмала флека од рѓа што разјадува, колку повеќе треба да ги санирате вашите души за најмалиот грев што убива?
- Ефесјани 4:27 — “Ниту давајте место на ѓаволот.”
Не оставај ни мал простор — почнува од малото.
- Евреите 3:13 — “…за да не се стврдне некој од вас преку измамата на гревот.”
Гревот мами постепено и го стврднува срцето.
- Евреите 12:1 — “…да го отфрлиме секој товар и гревот што лесно нè заплеткува…”
Гревот почнува „лесно“, па те врзува.
- Проповедник 10:1 — “Мртви муви ја расипуваат и ја смрдат миризливата маст; така малку безумие повеќе вреди од мудрост и чест.”
Малата грешка расипува многу добро. И мала будалештина го уништува мудрецот.
- Песна над песните 2:15 — “Фатете ни ги лисиците, малите лисици што ги расипуваат лозјата…”
„Малите“ нешта го уништуваат плодот.
- 1 Солунјаните 5:22 — “Воздржувајте се од секој изглед на зло.”
Не прави компромис ни со најмала форма на зло.
- Матеј 5:19 — “Затоа, кој ќе наруши една од овие најмали заповеди, и така ги научи луѓето, тој ќе се нарече најмал во царството небесно: а кој ги изврши и научи, тој ќе се нарече голем во царството небесно.
²⁰ Зашто ви велам, ако вашата праведност не ја надмине праведноста на книжниците и фарисеите, вие нема да влезете во царството небесно.”
„Најмалото“ не само што не е неважно за Бога, туку тоа е исто толку важно колку и најголемите работи, така што кој ќе врши и најмал грев, ќе биде отстранет од царството.
- Римјани 14:21–23 — “Добро е да не јадеш месо, ни да пиеш вино, ни да правиш нешто со кое братот твој се сопнува, или се навредува, или ослабува.
²² Имаш ли вера? имај ја за себе пред Бога. Блажен е оној кој не се осудува себе си во тоа што го одобрува.
²³ А кој се сомнева, ако јаде, осуден е, зашто не е од вера: а сè што не е од вера е грев.”
Дури и нешто „мало“ без вера е грев. И добро е да не правиш никакви работи од кои братот твој може да се сопне. Ако е добро да не јадеш месо и да не пиеш вино и пиво, а ти го правиш тоа, и братот твој знае дека го правиш — ти за него поставувал стапица за сопнување.
- 2 Петрово 2:19 — “…зашто од кого е некој победен, на него и му е роб.”
Малиот пораз води во ропство. Кога мало нешто не надвладејало — ние сме робови на малите нешта. Кога нас нѐ надвладејало да пиеме пет пива во месецот — ние сме робови на тие пет пива.
Кога нас нѐ надвладејало да јадеме по две три чоколатца на три дена, ние сме робови на тие три чоколатца.
- Јован 8:34 — “Секој што прави грев е роб на гревот.”
Гревот, дури и мал, врзува.
Синџирот од гревот може да се скине само кога во нас нема никаков грев.
Таа сила е во Бога, не е во нас.
Во нас е изборот.
Во нас е да бараме од Бога да нѐ ослободи од канџите на гревот: со прошка да го рсцепи јаремот и со љубов да ни даде да не си го врзуваме повторно околу вратот наш.
Leave a Reply